zoon doet re-birthing poging

Diep in de oerwouden van Drenthe, in het van God verlaten dorp Benneveld, is zondagochtend aangifte gedaan door mevr. Vleesvol tegen haar zoon. De zoon was namelijk in de vroege ochtendstond door haar geopende raam geklommen en had zich toegang verschaft tot haar slaapkamer, geheel zonder de vrouw te wekken door haar schalmei te luiden of haar mobiele telefoon op te roepen. Terwijl zij nog vredig lag te genieten van een diepe, landelijke slaap, had de zoon woest haar benen gepakt, ze open getrokken en had hij met een schreeuw van wanhoop zijn hoofd in haar schede gestoken. De vrouw had zich nog trachten te verzetten maar tegen de kracht van haar zoon, die landarbeider was, viel weinig uit te richten. Slechts vier man ambulance personeel slaagden erin de zoon, die reeds diep blauw was aangelopen, uit zijn beklemming te bevrijden. Op het politieburo gaf de zoon, na een paar uur op adem te zijn gekomen, de volgende verklaring voor zijn opmerkelijk vreemd handelen: `ik sta nu al vier jaar in de Vierhut naar meisjes te kijken, maar ze kijken nooit en te nimmer terug. Iedere keer kom ik weer zwaar belazerd en met een adem riekend naar showarma en knoflook thuis in mijn eenzaam flatje. Dit keer had ik er genoeg van. De enige plek waar ik ooit gelukkig ben geweest en waar ik me een beetje heb thuis gevoeld was vroeger, in mijn moeder.´
Ondanks deze ontroerende verklaring, die menig moederhart tot tranen zou ontroeren, wilde vrouw Vleesvol haar aangifte niet intrekken. Ze verklaarde slechts: ´soms moeten we in het leven maar genoegen nemen met elke zaterdagnacht showarma happen´.

bron: Newsletter Stichting Rebirthing Nederland jr. 5 #7