Scholieren en jongeren komen er maar bekaaid vanaf wat liefde en seks betreft. Het is allemaal gericht op ouderen, vooral op de oudere man, die zich -lijkt het wel- heel Internet heeft toegeeigend ….
En overal worden jongeren met een kluitje in het riet gestuurd omdat ze zgn. te jong zijn of er nog geen weet van hebben…. Men is misschien wel erg snel bang voor misbruik.
Subtiele discriminatie?? Je moet de jongeren er zelf maar eens over horen….
Ernest Hemingway’s kortste kort verhaal:
Te koop: babyschoentjes. Nooit gedragen.
AvondjeWeg’s kortste kort verhaal:
Te koop: brilmontuur. Eigenaar blind. Nooit gedragen.
De overlast van urine loopt in Amsterdam zo de spuigaten uit -hoezo beeldspraak?-, dat de gemeente besloten heeft er belasting op te gaan heffen. Ook toeristen zullen niet ontzien worden. Naast de al bestaande boete kan elke (wild)plasser rekenen op een flinke aanslag van de gemeente belasting. Het plan is afkomstig van de Amsterdamse wethouder van Financiën Leidskuif (VVD). Hij verdedigde zijn plan in de gemeenteraad als volgt: ´Het moet maar eens gedaan zijn met die vermaledijde urine overlast hier in Amsterdam. Ook de particuliere huishoudens zullen niet ontzien worden. Want alleen de openbare urinoirs en wildplassers, dat loont niet. We zijn van plan speciale urine controleurs op gele scooters langs de huizen te laten patrouilleren, om vooral te letten op mannen van boven de veertig met dikke buiken. Deze asociale plassers zullen hard worden aangepakt en hoog worden aangeslagen. Alleen kleine, uitgedroogde oude vrouwtjes zullen wij vrijstellen van extra heffing. En laten jonge vrouwen met hun flesje water en hun mobieltje niet denken dat zij de dans ontspringen! Ook zij krijgen binnenkort een extra heffing op de deurmat!`
Met ontroering dacht Leidskuif terug aan zijn gymnasiale vorming en sloot zijn redevoering af met -de lichtelijk verdraaide- woorden van Vespasianus: ´Mijne heren, urina non olet!´
Meteen sprong de SP´er Wout Neuk, die zich al een uur lang de nagels van zijn hand zat te verbijten, op en schreeuwde luid, zonder netjes het woord te vragen:
´Pis stinkt wel degelijk, Liedskuif! Hang je neus maar eens in de bedsteek van je grootmoeder! Vooral als die een nachtje gestaan heeft. Je bent gewoon de gaten in je begroting aan het dichten met je zeikplannetje!`
Staatscourant: notulen gemeenteraad Amsterdam blz. 1002362bis
De AvondjeWeg cursus ‘hoe verwerk ik tegenslag?’, die in september zou plaatsvinden, is helaas voor onbepaalde tijd uitgesteld.
In het Limburgse Herkenbosch, vlakbij de Duitse grens, is de kaasboer Luizenbeet plotseling en op klaarlichte dag met zwaar geweld geconfronteerd. Een aan de maffia gelieerde en in de grensstreek operationele bende had namelijk vanuit Napels het bericht ontvangen dat die middag een lading drugs de grens zou worden overgesmokkeld. Men had, zo was in het verborgene doorgeseind, de kostbare lading drugs dit keer in het binnenste van platte Edammers en rondgele Goudse kazen verstopt. Men had echter verzuimd door te geven waar en hoe laat het kaastransport de Duitse grens over zou gaan. Er stond iets vaags over Roermond en Herkenbosch in het bericht. De eerste week van juli of iets dergelijks.
De niet al te snuggere Belg Leprozo, zoon van een uit Italië overgekomen mijnwerker en leider van het desbetreffende Limburgse maffia kader, was wel heel snel tot de conclusie gekomen dat het moest gaan om het kaaskarretje van de ijverige en plichtsgetrouwe kaasboer Luizenbeet. Wat er die middag in Herkenbosch gebeurde, gebeurde sneller dan zich laat beschrijven. Leprozo was met zijn consorten uit zijn zware limo gesprongen. Met hun machinegeweer in de aanslag omsingelden ze het karretje van de niets vermoedende kaasboer. Zijn drang tot verzet bezweek onder al dit geweld. Al snel was de hele kaaskar van zijn inhoud beroofd.
Later op het politieburo wilde Luizenbeet maar niet geloven dat het de maffiosi om iets anders dan zijn kaas te doen was geweest. ´Mijn kaas heeft een internationale reputatie, mijne heren´, zei Luizenbeet met hoge borst tegen de dienstdoende agenten, die elkaar maar een beetje geamuseerd aankeken.
Wat is er met de kazen gebeurd (want al uw interesse gaat daar natuurlijk naar uit)? Het zit zo: later die week vonden leden van de grensmarachaussee de kazen -kapot geschoten- terug in een oude, verlaten loods. Uit pure frustratie er geen drugs in te hebben aangetroffen hadden de bendeleden hun machinegeweren op de kazen leeg geschoten. Veel Limburgers hadden dat maar zonde van die heerlijke kaas gevonden.
bron: Limburgs Dagblad
Buiten onze landgrenzen heeft een toestel van de KLM, charter 319 Amsterdam-New York, een noodlanding moeten maken op de uitgestrekte ijsvlakten van Groenland. Een wat verwarde man had namelijk aan de noodrem van het vliegtuig getrokken, omdat hij, naar zijn zeggen, maar geen toegang tot de toiletten aan boord had kunnen krijgen. ´Ze zijn steeds bezet door rokers´. Hoe hoog en laag de stewardessen ook sprongen om dit te ontkennen, de man wilde niet luisteren en had aan de rode handgreep getrokken. ´Ik kan moeilijk hier in het gangpad mijn plas gaan doen´, had hij gezegd. En ja, meteen na de noodlanding zette de man het op een lopen om uit het zicht van de andere passagiers zijn plas te gaan doen. Hij verdween achter een hoge ijsschots. Nog nauwelijks waren de passagiers en de bemanning bekomen van de schrik een noodlanding te moeten maken, of een tweede schrik benam hen voor een ogenblik elk redelijk denken. Want van achter de ijsschots hoorden zij een luide pets en een gesmoord schreeuwen. Vlak daarop zagen zij de man waggelend en met twee blauwe ogen terugwankelen naar het vliegtuig. Het bleek dat hij in zijn hoge nood een oude ijsbeer had gestoord die net aan zijn middagslaapje begonnen was.
´Zo wordt op kosmische schaal al snel elke rekening weer vereffend´, zei de filosofisch ingestelde gezagvoerder tegen zijn co-piloot. Met een lichte glimlach om zijn mond drukte hij de startknop weer in.
Telegraaf/Magazine voor filosofie en gezagsvoering
Diep in de oerwouden van Drenthe, in het van God verlaten dorp Benneveld, is zondagochtend aangifte gedaan door mevr. Vleesvol tegen haar zoon. De zoon was namelijk in de vroege ochtendstond door haar geopende raam geklommen en had zich toegang verschaft tot haar slaapkamer, geheel zonder de vrouw te wekken door haar schalmei te luiden of haar mobiele telefoon op te roepen. Terwijl zij nog vredig lag te genieten van een diepe, landelijke slaap, had de zoon woest haar benen gepakt, ze open getrokken en had hij met een schreeuw van wanhoop zijn hoofd in haar schede gestoken. De vrouw had zich nog trachten te verzetten maar tegen de kracht van haar zoon, die landarbeider was, viel weinig uit te richten. Slechts vier man ambulance personeel slaagden erin de zoon, die reeds diep blauw was aangelopen, uit zijn beklemming te bevrijden. Op het politieburo gaf de zoon, na een paar uur op adem te zijn gekomen, de volgende verklaring voor zijn opmerkelijk vreemd handelen: `ik sta nu al vier jaar in de Vierhut naar meisjes te kijken, maar ze kijken nooit en te nimmer terug. Iedere keer kom ik weer zwaar belazerd en met een adem riekend naar showarma en knoflook thuis in mijn eenzaam flatje. Dit keer had ik er genoeg van. De enige plek waar ik ooit gelukkig ben geweest en waar ik me een beetje heb thuis gevoeld was vroeger, in mijn moeder.´
Ondanks deze ontroerende verklaring, die menig moederhart tot tranen zou ontroeren, wilde vrouw Vleesvol haar aangifte niet intrekken. Ze verklaarde slechts: ´soms moeten we in het leven maar genoegen nemen met elke zaterdagnacht showarma happen´.
bron: Newsletter Stichting Rebirthing Nederland jr. 5 #7
In het Zeeuws-Vlaamse St. Kruis is heden ochtend de kerktoren van de katholieke kerk ingestort. Het gebeurde om klokslag 10 uur 23, voor de eeuwigheid vastgelegd in het niet meer functionerende uurwerk. De instorting heeft nogal wat materiële schade ten gevolge gehad. Het oude huisje van de 83 jarige mevrouw Agnitius werd namelijk geheel getroffen door de omgevallen toren. Zelf kwam zij gelukkig met de schrik vrij. Ze was net op dat moment aan het werk in het kruidentuintje achter haar huis. Ze bracht eigenhandig de vergulde torenhaan in haar rollator terug naar het stadhuis van St. Kruis. Ze vertelde aan de burgermeester dat ze die uit de puinhopen van haar kippenhok vandaan had gevist. De burgemeester vertelde dat hij een onverklaarbare rust en stilte in de doorgaans zo neurotische vrouw Agnitius had bespeurd. Toen hij voorzichtig vroeg naar de oorzaak van die kalmte, antwoordde ze dat zij die dag een religieuze ervaring had gehad: `ziet U, mijn kippen waren de laatste weken van de leg en ik hou zo van mijn dagelijkse uitsmijter, burgermeester. Dus had ik onze lieve Heer om een haan gesmeekt en gebeden. Maar ja, we moeten God niet lastigvallen met onze beuzelarijen, he? Dat blijkt wel weer.`
bron: Zeeuwse Courant
|
